Technologia - systemy (metody krycia trzciną) |
|
 Konstrukcję dachu pod strzechę przygotowujemy w zależności od przyjętej metody krycia:
SYSTEM ZAMKNIĘTY
Przy realizacji strzechy w systemie zamkniętym (z przegrodą z płyt przeciwogniowych i ewentualnie wełny mineralnej) obijamy dach płytami przeciwogniowymi o grubości 19 milimetrów. Do ognioodpornych płyt przybija się kontrłaty grubości 2-5 cm (co daje możliwość naturalnego obiegu powietrza pod połacią trzcinową), a następnie w zależności od przyjętego rozwiązania pręty montażowe (ze stali konstrukcyjnej żebrowanej 6 mm) lub łaty (4/6 cm).
Układanie trzciny polega na odpowiednim rozmieszczeniu wiązek o obwodzie cm, rozcięciu ich i rozłożeniu oraz ubiciu (w celu nadania odpowiedniego kształtu), a następnie dociśnięciu dociskowym ocynkowanym drutem galwanizowanym 4,5mm÷6 mm. Przytwierdzamy go do łat lub prętów chromoniklowym drutem żaroodpornym na głębokość 1/3grubości poszycia, która w naszym przypadku wynosi 28lub35cm
Pierwsze warstwy trzciny stanowią okap i prawidłowe ich ułożenie polega na maksymalnym wypuszczeniu poza obrys budynku, co uniemożliwia zawilgocenie ścian.
W koszach - ze względu na naturalne zmniejszenie spadku oraz zwiększony przepływ wód opadowych - grubość poszycia zwiększa się o połowę.
Ostatnia warstwa trzciny stanowi podłoże pod kalenicę i powinna być przytwierdzona do łaty w dwóch miejscach - 35 cm i 15 cm od szczytu.
Należy pamiętać o umocowaniu na końcu konstrukcji (wszędzie tam, gdzie trzcina będzie wystawała poza obręb) łat lub desek dystansowych dociskających dodatkowo trzcinę od dołu. Dystans powinien wystawać ok. 35-50 mm ponad łatę połaciową.
Po zakończeniu tych prac należy zamocować elementy ozdobne, wykonać kalenicę jednym z kilku możliwych sposobów, wyczesać, wykonać ostatnie poprawki powierzchni i zaimpregnować.
Przy realizacji strzechy systemem zamkniętym impregnację środkiem zabezpieczającym przed ogniem wykonujemy tylko powierzchniowo. Do zewnętrznej impregnacji strzechy można używać wyłącznie środków, które nie są wypłukiwane przez wodę i nie doprowadzają do biodegradacji. Jest to ważne nie tylko ze względu na bezpieczeństwo ludzi czy z uwagi na ochronę środowiska otaczającego nasz dom (dom pokryty strzechą nie ma rynien - woda opadowa spłukuje szkodliwy środek, który skaża nasze najbliższe otoczenie), ale także z powodu skuteczności zabezpieczenia przeciwpożarowego, która obniża się w miarę wypłukiwania niewłaściwego środka.
SYSTEM OTWARTY
Przy realizacji strzechy w systemie otwartym konstrukcję przygotowujemy tak jak pod dachówkę. Do krokwi przybijamy łaty (4/6 cm), do których - jeśli chcemy zapewnić bezpieczeństwo przeciwpożarowe, mocujemy systemowe zabezpieczenie Sepatex.
Łaty mocujemy w odstępach: pierwsza 20 cm od krawędzi dachu, druga 15 cm od pierwszej, a kolejne co ok. 33 cm. Układanie trzciny polega na odpowiednim rozmieszczeniu wiązek o obwodzie ok. 60 cm, rozcięciu ich i rozłożeniu oraz ubiciu w celu nadania odpowiedniego kształtu, a następnie dociśnięciu drutem dociskowym ocynkowanym 4,5mm÷6 mm. Do łat należy go przytwierdzić drutem chromoniklowym-żaroodpornym 1 mm, na głębokość 1/3 grubości poszycia, która w tym przypadku wynosi w sumie ok. 28-35 cm. Kolejne prace są takie same, jak w przypadku krycia w systemie zamkniętym.
Więcej: technologia | okna | kalenice | kominy |
|
|
|
|
|
|
|
